Skip to content

badanie przepukliny pachwinowej u mężczyzn czesc 4

3 tygodnie ago

130 words

W przypadku utraty HBeAg różnice były następujące: P nieistotne dla 1-milionowej jednostki interferonu, P = 0,0007 dla 5-milionowej jednostki interferonu i P = 0,0006 dla grupy leczonej prednizonem. Zacienione obszary wskazują okres leczenia interferonem. Cztery grupy badane nie różniły się znacząco pod względem wieku, płci, preferencji seksualnych, czasu trwania zapalenia wątroby lub poziomu linii podstawowej aminotransferazy alaninowej i DNA HBV (Tabela 1). Odpowiedź (serokonwersja HBeAg i długotrwała utrata DNA HBV) zaobserwowano u 36 procent pacjentów leczonych prednizonem plus 5 milionów jednostek interferonu alfa, u 37 procent pacjentów leczonych placebo plus 5 milionów jednostek interferonu, w 17 procentach osoby leczone placebo plus milion jednostek interferonu i 7 procent nietraktowanych kontroli (tabela 2). Wskaźniki odpowiedzi obserwowane w obu grupach leczonych 5 milionami jednostek interferonu znacznie różniły się od odsetka obserwowanego u pacjentów kontrolnych (P <0,001). Długość czasu do utraty DNA HBV i HBeAg u pacjentów, którzy otrzymali prednizon plus interferon lub 5 milionów jednostek samego interferonu, była znacząco różna od obserwowanej w nietraktowanych kontrolach (odpowiednio P = 0,0001 i 0,0017 dla DNA HBV strata i P = 0,0006 i 0,0007 dla utraty HBeAg) (ryc. 1). Sześćdziesiąt trzy procent pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie, straciło HBeAg podczas otrzymywania interferonu, a dodatkowe 32 procent stało się negatywne pod względem HBeAg w ciągu trzech miesięcy od zakończenia leczenia. HBeAg i DNA HBV ponownie pojawiły się u dwóch spośród leczonych pacjentów (2%) w okresie obserwacji po leczeniu (tabela 2). Siedem do 10 procent leczonych pacjentów i 5 procent nietraktowanych kontroli pozostawało ujemne dla DNA HBV, ale z przetrwałym HBeAg, przez cały okres obserwacji, a ich odpowiedzi zostały sklasyfikowane jako nieokreślone (Tabela 2). Osiemdziesiąt siedem procent pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie, a 82 procent nieokreślonych odpowiadających miało prawidłowy poziom aminotransferazy w surowicy w czasie ostatniej obserwacji, podczas gdy normalne poziomy obserwowano tylko w 8 procentach niereagujących. Żadna z nietraktowanych kontroli nie utraciła HBsAg, ale jeden pacjent w grupie otrzymującej niewielką dawkę interferonu i pięciu pacjentów w grupach otrzymujących terapię skojarzoną i interferon o dużej dawce utracił antygen (tabela 2). Średni czas trwania zapalenia wątroby u pacjentów, u których wystąpiła utrata HBsAg był istotnie krótszy niż u pacjentów, którzy zatrzymali ten marker (1,6 . 0,8 vs. 3,3 . 1,6 lat; P = 0,048).
Tabela 3. Tabela 3. Związek pomiędzy poziomami surowicy DNA HBV a aminotransferazą alaninową przed leczeniem i reakcją na leczenie. Wiek, płeć, czas trwania zapalenia wątroby, orientacja seksualna i poziomy linii podstawowej aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej i DNA HBV oceniano pod kątem ich zdolności do przewidywania odpowiedzi na leczenie. W analizie jednowymiarowej stwierdzono, że cztery zmienne – poziom DNA HBV przy wejściu, znany czas trwania zapalenia wątroby, orientacja seksualna i poziom aminotransferazy asparaginianowej przy wejściu – są znacząco związane z odpowiedzią na leczenie (P = 0,002 dla poziomu DNA HBV , P = 0,031 dla czasu trwania zapalenia wątroby, P = 0,040 dla orientacji seksualnej, i P = 0,046 dla poziomu aminotransferazy asparaginianowej)
[przypisy: insuflacja żołądka wikipedia, uzadlenie osy, antema opinie ]

0 thoughts on “badanie przepukliny pachwinowej u mężczyzn czesc 4”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: usuwanie zmarszczek botox[…]

  2. może ktoś wie, jak szybko (w dniach) można i należy podjąc rehabilitację u chorego z nadciśnieniem

  3. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: wybielanie zębów lampą[…]