Skip to content

Gigantyzm z powodu przysadkowej hiperplazji Mammosomatotropowej czesc 4

1 miesiąc ago

441 words

Poszczególne dołki były stale eksponowane na jedną z następujących substancji: 2 X 10-8 mol GHRH (1-40) na litr, 5 X 10-7 mol somatostatyny na litr, 3,2 X 10-7 mol oktreotydu na litr, 600 ng bromokryptyny na mililitr i 2 X 10-7 moli hormonu uwalniającego tyreotropinę na litr. Doły kontrolne otrzymały sam nośnik. Wszystkie eksperymenty przeprowadzono trzykrotnie. Całą pożywkę hodowlaną zebrano do analizy, a zawartość hormonów mierzono za pomocą testu radioimmunologicznego standardowymi technikami podwójnego przeciwciała.24 Współczynniki testu wstępnego wahały się od 5 do 8 procent, a współczynniki zmienności między testami wahały się od 7 do 10 procent. Analizy receptorów
Do lokalizacji receptora wykorzystano autoradiografię na chirurgicznie wyciętej chirurgicznie skórze. 25 Do lokalizacji receptorów somatostatynowych jako radioligandy stosowano dwa jodowane analogi26 – analogi oktreotydu [Tyr3] somatostatyny, 204-090 ([HD-Phe-Cys -Tyr-D-Trp-Lys-Thr-Cys-Thr (ol)]) i pochodnej somatostatyny-28 LTT-SS-28 ([Leu8, D-Trp22, Tyr25] -SS-28. Do analizy autoradiograficznej receptorów D2 dopaminy, zastosowano metodę Martresa i wsp.27, jako radioligand [125I] jodosulpryd (Amersham, Buckinghamshire, Wielka Brytania), Nieswoiste wiązanie określono przez dodanie .mola niewyznakowanego spiperonu na litr do pożywki inkubacyjnej .
Wyniki
Wyniki morfologiczne
Tkanka przysadki wycięta w czasie obu operacji miała podobne cechy. Za pomocą mikroskopii świetlnej zidentyfikowano małe fragmenty niezłośliwej adenohypofizy i nie stwierdzono gruczolaka. Skrawki zabarwione techniką srebra Gordona-Sweet wykazały konserwację sieci włókien retikulinowych, jak widać w niezłośliwej tkance adenohypofizycznej; jednak sieć była nieregularna, z powiększonym acini. Barwienie immunohistochemiczne ujawniło liczne komórki zawierające prolaktynę, mniej komórek zawierających hormon wzrostu i prawidłową dystrybucję komórek zawierających ACTH, tyreotropinę, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący i podjednostkę alfa ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej.
Ryc. 3. Ryc. 3. Cechy ultrastrukturalne hiperplastycznych Mammosomatotrofów Pacjenta. Większość komórek jest słabo granulowana (S) i zawiera dobrze rozwiniętą szorstką retikulum endoplazmatyczną, prominentne kompleksy Golgiego i tylko kilka małych wydzielniczych granulek; przypominają one stymulowane komórki prolaktyny. Kilka komórek ma wiele większych, gęstych elektronowo, pleomorficznych wydzielniczych granulek i przypominają one gęsto granulowane komórki zawierające hormon wzrostu lub prolaktynę lub mammosomatotrofy (D) (x2140).
Mikroskopia elektronowa ujawniła nieadomatyczną tkankę adenohypofizyczną. Architektura acinar została zachowana, ale acini zostały znacznie powiększone i skompresowane ze sobą. Zdecydowana większość heterogenicznej populacji komórek miała cechy ultrastrukturalne komórek kwasochłonnych (ryc. 3). W kilku komórkach cytoplazma zawierała liczne duże granulki wydzielnicze. Wiele komórek było słabo granulowanych, zawierających tylko kilka małych lub średnich granulek wydzielniczych; ich cytoplazma była zajęta przez szeroko rozwiniętą szorstką retikulum endoplazmatyczną i bardzo widoczne kompleksy Golgiego, co wskazuje na aktywność wydzielniczą
[przypisy: tasiemiec karłowaty, zapalenie oskrzeli zaraźliwe, incpraca ]

0 thoughts on “Gigantyzm z powodu przysadkowej hiperplazji Mammosomatotropowej czesc 4”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: catering dla firm wrocław[…]