Skip to content

Neurotoksyczność po leczeniu Muromonabem-CD3

1 miesiąc ago

791 words

Duże dawki przeciwciał skierowane przeciwko antygenowi CD3 limfocytów są immunosupresyjne – efekt, który został z powodzeniem wykorzystany w leczeniu odrzucenia allograftu ludzkiego nerka.1 Ostatnio badania na myszach wykazały wzmocnienie immunologiczne i regresję guza po podaniu dawka antymuriny CD32 (i Gallinger S, i in .: dane niepublikowane). Rozpoczęliśmy badanie fazy I nad antyludzkim CD3 (muromonab-CD3) u pacjentów z opornymi guzami litymi. Leczenie polega na pojedynczym dożylnym wstrzyknięciu muromonabu-CD3 co 14 dni. Funkcjonalną i fenotypową analizę jednojądrzastych komórek krwi obwodowej i oznaczanie ilościowe krążących limfokin przeprowadza się w powiązaniu z leczeniem, a odpowiedź nowotworu ocenia się co każde trzecie leczenie.
Trzynastu pacjentów było leczonych muromonabem-CD3 w ramach tego protokołu – sześć z 50 .g i siedem z 100 .g na wstrzyknięcie. Neurotoksyczność wystąpiła u 11 pacjentów (85 procent) po pierwszym leczeniu. Wśród pacjentów leczonych 50 .g muromonabu-CD3, trzech miało łagodny ból głowy, a dwóch miało silny ból głowy i przeszli nakłucie lędźwiowe. Spośród siedmiu pacjentów leczonych dawką 100 .g, u dwóch wystąpił łagodny ból głowy (u jednego nastąpiło nakłucie lędźwiowe), a u czterech wystąpił problem dezorientacji (u wszystkich czterech wykonano nakłucie lędźwiowe). U wszystkich pacjentów neurotoksyczność była przemijająca i nie powtórzyła się po ponownym leczeniu.
Tabela 1. Tabela 1. Płukanie płynu mózgowo-rdzeniowego u pacjentów, którzy przewiercili nakłucie lędźwiowe * Płyn mózgowo-rdzeniowy uzyskano od siedmiu pacjentów po leczeniu muromonabem-CD3. Tabela podsumowuje nasze wyniki u pacjentów, którzy przeszli nakłucie lędźwiowe.
Pomimo stosowania paracetamolu, gorączka rozwinęła się u wszystkich pacjentów po pierwszej dawce muromonabu-CD3. Konstelacja gorączki, bólu głowy lub splątania oraz pleocytoza ujemna pod względem kulturowym, udokumentowana u 7 z 13 pacjentów (54 procent), sugeruje obecność aseptycznego zapalenia opon mózgowych. 10-procentowa częstość występowania aseptycznego zapalenia opon mózgowych opisywano po leczeniu muromonabem-CD3 w przypadku ostrego odrzucenia allograftu nerkowego.3, 4 Jednak pacjenci leczeni zgodnie z naszym protokołem nie otrzymywali innych leków immunosupresyjnych, a dawka wynosiła do 2 procent. stosowane w leczeniu ostrego odrzucenia aloprzeszczepu.
Neurotoksyczność i pleocytoza obserwowane po podaniu muromonabu-CD3 nie są ograniczone do przeszczepu i mogą być bardziej powszechne lub ciężkie w przypadku braku immunosupresji. Podobne odkrycia zostały ostatnio przedstawione w formie abstrakcyjnej przez Urba i wsp. 5 Aktywacja komórek T in vivo (Ellenhorn JDI, i in .: dane niepublikowane) i podwyższone poziomy czynnika martwicy nowotworów, interleukina-2 i interferon gamma 6, 7 po Terapia muromonabem-CD3 w przypadku odrzucenia alloprzeszczepu nerkowego sugeruje rolę uwalniania cytokin w tym toksycznym działaniu. Mimo to uważamy, że trzy ustalenia uzasadniają ciągłą rejestrację pacjentów w tym protokole. Po pierwsze, wszystkie epizody neurotoksyczności ustąpiły bez leczenia innego niż łagodne środki przeciwbólowe. Po drugie, neurotoksyczność nie powtórzyła się po kolejnym leczeniu. Po trzecie, udokumentowano częściową odpowiedź trwającą trzy miesiące u pacjenta z przerzutowym rakiem nerkowokomórkowym Wyniki te są zgłaszane przed pełną publikacją ze względu na zainteresowanie wyrażane przez innych badaczy podczas prób z użyciem muromonab-CD3. Wierzymy, że ta informacja pomoże innym badaczom w projektowaniu protokołów leczenia przy użyciu niskich dawek muromonabu-CD3 oraz w ocenie neurotoksyczności związanej z tym leczeniem.
Jon M. Richards, MD, Ph.D.
Nicholas J. Vogelzang, MD
Jeffrey A. Bluestone, Ph.D.
University of Chicago Medical Center, Chicago, IL 60637
7 Referencje1. Ortho Multicenter Transplant Study Group. . Randomizowane badanie kliniczne monoklonalnego przeciwciała OKT3 do ostrego odrzucenia przeszczepów nerki ze zwłok. N Engl J Med 1985; 313: 337-42.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Ellenhorn JDI, Hirsch R, Schreiber H., Bluestone JA. . Podawanie in vivo anty-CD3 zapobiega złośliwemu progresywnemu wzrostowi nowotworu. Science 1988; 242: 569-71.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Thistlethwaite JR Jr, Gaber AO, Haag BVV, i in. . OKT3 leczenie opornego na steroidy odrzucenia alloprzeszczepu nerkowego. Transplantation 1987; 43: 176-84.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Martin MA, Massanari RM, Nghiem DD, Smith JL, Corry RJ. . Nosokomialne aseptyczne zapalenie opon mózgowych związane z podawaniem OKT3. JAMA 1988; 259: 2002-5.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Urba W, Ashwell J, Smith J II, i in. . Toksyczność i właściwości immunomodulujące przeciwciał monoklonalnych anty-CD3 (MoAb) u pacjentów (pts) z rakiem. Proc Am Soc Clin Oncol 1990; 9: 198. abstrakcyjny.
Google Scholar
6. Abramowicz D, Schandene L, Goldman M, i in. . Uwalnianie czynnika martwicy nowotworu, interleukiny-2 i interferonu gamma w surowicy po wstrzyknięciu przeciwciała monoklonalnego OKT3 u biorców przeszczepionej nerki. Transplantation 1989; 47: 606-8.
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
7. Chatenoud L, Ferran C, Reuter A, i in. . Reakcja ogólnoustrojowa na przeciwciało monoklonalne anty-T OKT3 w odniesieniu do poziomu czynnika martwicy nowotworu i interferonu-. w surowicy. N Engl J Med 1989; 320: 1420-1.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
(8)
[podobne: padaczka miokloniczna, akamedik wrocław, kanres ]

0 thoughts on “Neurotoksyczność po leczeniu Muromonabem-CD3”